Hermann Gäns konpositore, musikari eta soinu-artista da, besteak beste Antigua y Barbuda eta Pape taldeetan ibilbide luzea duena, eta Pr0t0c0lectiv0 talde artistiko nafarreko kide aktiboa. Bere musika-praktikak sentsibilitateen arragoa konplexu bat hartzen du bere baitan, orain hain pertsonala den elektronika proiektu honetan hilezkor bihurtua. Bere lehen albumak «Le moulin» du izena.
Ibai baten gaineko errota batean osoki konposatua eta artistak berak Frantzia aldean grabatua, «Le moulin» estudioko lan minimalista da, batzuetan sintesi-musikara bideratzen dena. Bertan, Gäns naturari eta grabitateari buruzko hainbat kontzepturen inguruan inspiratzen da, hura osatzen duten sei piezak zeharkatzen dituen continuum moduko batean edo plano konstanteko batean harilkatuak, eta, horrela, bere pisura eta bere arintasun musikalera igortzen du. Horrela, bada, hermeneutikak inguruneaz hitz egiten digu, baita musika sortzeko eta sortzeko bizi-motiboez ere, eta, horrekin, oroimena esploratzeko eta instrumentalizatzeko ariketa aparta egiten du… ondoren desagertzeko.
Malenkonia eta erromantizismo kutsu guztiz pertsonal batez zainduta, badirudi lan hau osatzen duten gaiek egilearen saiakera dokumentatzen dutela, oroitzapenaren irudiak berreskuratu eta haren presentziari -iradokizunaren potentziari- aurre egiteko, baita, jarraian, etsi eta ahanzturaren korrontean berriro hondoratzen uzteko ere, erremisiora itzuliz. Horri esker, Gänsek bere intimitatearen erraietarako sarbidea ematen digun eluestalketa sintetiko eskuzabal bati forma ematea lortzen du. Intimitate hori, musikalki, esekidura bihurtzen da, edo etereoa eta mugagabea – baina oso melodikoa – flotatzen du, eta pasarte kaleidoskopikoetan zehar aurrera egiten du, deriba latente, motel eta sotilean, bizi-zikloaren hondamen atzeraezinerantz. Izan ere, «Le moulin» da albuma konposatu den espazio intimo, fisiko eta mentala, baina Hermann Gänsek hara eramatea lortzen du, irrazionaltasunetik txostenak aktibatuz, zeinen edertasunak gure sentiberatasuna estutzen duen.
