Doce fuegos

Datozen kontzertuak

Miguel Palouren ibilbidea Sevilla jaioterrian hasi zen, Pylar-en inguruan (metal esperimentalaren erreferente iberikoa), eta hainbat proiektu eta kolaborazioren bidez hedatu da apurka-apurka: Dronespell & the Omega Chord, Spagyria, edota Doce fuegos: zenbait demo, bi splitt Run Arbosekin («Eco ermo») eta Misa tridenterekin («Garrote vil»), hurrenez hurren, eta Palouk bere musika-aztarna bakarra eta besterenezina inprimatzea lortu duen beste bi lan gehiago.

«El templo de las cuevas» (Epaia, 2021) eta «Vita brevis» (Epaia, 2022) lanek erakusten dutenez, Doce fuegos-en musika esperimentala da, esplizituki kontzeptuala, eta folkaren, Erdi Aroko dark-wavearen eta orientalizatzailearen, post-rockaren, dronearen, ambientaren edo landa-musikaren ezaugarriak dituen berezko lengoaia baten bidez egituratzen da, inpresionismoa eta musika barrokoa ahaztu gabe.

Biolina, mandolina eta era askotako perkusioak ditu lagun Doce fuegos-ek bere errezitaldietan. Horietan, gaur egun Asturiasen kokatuta dagoen artistak mihise abstraktu bat harilkatzeko gai da, eta haren kontra proiektatzen dugu gure irudimena. Motibo eta esanahi ezberdinekin arakatuz, hornituak (bere obrarekin batera doan lirikaren bidez) edo egokiak (bere inprobisazioari begiratuz) izan, zentzuz asetzen dugu gure intuizioa, aldi berean indibiduala eta partekatua izango den ideia bat zirriborratu arte. Hau da, kulturala eta kolektiboa.

Argazkiak

Playlists